Werken bij Beltman Transport

“Albert Beltman, aangenaam…”

Een eerlijke transport man, nuchter, open en een innemende verteller. Uitgesproken, dat ook. In al zijn woorden klinkt het geronk van diesels, van ‘kilometers’ en de liefde voor zijn onderneming door.

Kansen spreiden, net als in het casino

Rollen papier, automaterialen, ruwe koffie uit Brazilië, vlees, ijzerwaren, accu’s, limonade …

Het is maar een flard van wat Beltman Transport met 14 vrachtwagens en 12 vaste chauffeurs elke dag vervoert. Die variatie is een bewuste keus zegt Albert Beltman: “De kunst is om de opdrachtenstroom zo constant mogelijk te houden, aan te veel piekorders heb je niks die kósten meestal geld. Dus daarom zoveel verschillende vrachten; accu’s in de winter en limonade in de zomer, zo probeer je dat te regelen. Het is net als in het casino, je moet je kansen een beetje spreiden.”

Soms springen de planner, de monteur of ik zelf bij

Albert is werkgever en werknemer tegelijk. Waarom? Gewoon, omdat het soms moet. “In de transport zijn de marges erg dun en dan is het beperken van de kosten de eerste winst. Daarom hebben we minder chauffeurs in dienst dan dat we wagens hebben.  Als er een spoedje binnenkomt, klimt de planner of de monteur de cabine in, of ik doe het zelf. Dat is de flexibiliteit die we hebben, en tegelijk ook de service die we klanten bieden. We hoeven eigenlijk nooit nee te zeggen.”

Ik ben nu veel milder, prettig voor de jongens maar ook voor mezelf

De transportbranche staat bekend als een rationele branche, niet te veel emoties en kort door de bocht. “Vijfentwintig jaar geleden was ik ook wel zo hoor, nu ben ik veel milder. Prettig voor iedereen. Ik interesseer me nu veel meer voor de menselijke kant van mijn jongens en probeer zoveel mogelijk tegemoet te komen aan hun wensen. Dat betaalt zich altijd uit in betrokkenheid en motivatie. Ik maak ook nooit onderscheid tussen een vaste medewerker en een uitzendkracht, voor mij is dat hetzelfde.”

Over uitzendchauffeurs gesproken…

Gemiddeld genomen werken bij Beltman 1 à 2 uitzendkrachten per jaar. “Soms maanden niks, en in de vakantieperiode soms wel 4 tegelijk. Vaak kunnen we dat redelijk plannen maar bij ziekte is dat anders. Dan heb je soms ’s middags al een uitzendkracht nodig. Bij ‘Salland’ weten ze precies wat ik zoek. Niet dat er direct iemand beschikbaar is, maar er wordt wel heel gericht gezocht. Jan van Heun en Ton Schoorlemmer kennen me in dat opzicht goed. Ik vind het belangrijk om een allrounder te krijgen, een serieuze vent met Sallands bloed … je weet wel, in de handen spugen en dr’an, dat! Door het tekort aan chauffeurs, is dat best wel lastig. Ik heb daar begrip voor. Als er dan door Salland een minder ervaren chauffeur wordt aangeboden dan vertellen ze dat er eerlijk bij, en dan is het aan mij.”

Het chauffeursvak droogt op

Het wordt steeds lastiger om de jeugd enthousiast te maken voor het vak. En heb je dan een geschikte knaap dan is hij meestal onervaren. “Moeten ze die ervaring bij mij opdoen? Als het niet hoeft, liever niet natuurlijk. Maar waar dan wel? Ze moeten ergens beginnen en fouten kunnen maken. Bij een frisse vent die er echt voor gaat, die het rijden als zijn droom en toekomst ziet, is hij bij mij welkom. Dan heb ik er ook minder moeite mee als ‘ie bij het insteken ergens een spiegeltje meeneemt … Dat hoort erbij, toch?”